Gisteravond ging het nog over dat ene legendarische concert van Sigur Rós in de Melkweg op Crossing Border 2000. Terwijl goede vriend Antwan en ik wegdroomden bij de klanken van voornamelijk Ágætis Byrjun speelde tegelijkertijd Coldplay in de grote zaal. Daarom was het redelijk rustig bij de IJslanders en zat iedereen gevangen in een sprookjeswereld. Vanavond zal het wat drukker zijn in de uitverkochte Heineken Music Hall.
Vanmiddag kwam opeens een ander concert voorbij die ik in datzelfde legendarische hoekje heb ingedeeld. Uit een oude opruimdoos kwam de kreukelige setlist van Belle & Sebastian op Motel Mozaïque in 2002 naar boven drijven. Die gaf het bewijs dat niet alleen de combinatie van de prachtige voordracht van de band en de eerbiedige aandacht van het publiek het zo bijzonder had gemaakt. Want wat kwam daar ook alweer voorbij? Zo hebben ze het zelf zo opgeschreven:
Fuck This Shit (instrumental)
Dirty Dream #2
The Magic Of A Kind Word
Waking Up To Us
Mayfly
Wandering Alone
Don’t Leave The Light On Baby
Seeing Other People
I Could Be Dreaming (or Wandering Days)
The State I Am In
The Boy With The Arab Strap
Slow Graffiti
Is It Wicked Not To Care
Century of Fakers
Me And The Major
The Wrong Girl
There’s Too Much Love
Legal Man
De niet-Belle & Sebastian adept kan er waarschijnlijk weinig mee. De medeverslaafde weet genoeg. Legendarisch indeed.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
4 comments:
En ook Fab4s Here comes the sun werd spontaan tussendoor gespeeld
Legendarisch indeed. Luister het nog regelmatig terug op de cd die ik er van heb. Ik vraag me trouwens nog steeds af hoe spontaan Here Comes The Sun nu eigenlijk was. Ze speelden overigens ook nog een leuk stukje Oliver's Army van Elvis Costello
Op de cd 2 van the BBC sessions 'Live in Belfast' - vier maanden voor Motel Mozaique - openenen ze met Here comes the sun en hoeft niemand van de band akkoordenschema's uit te zoeken of de tekst te repeteren. Mooi toneelstukje dus, dat overigens niks afdoet aan de magie van dit optreden.
Het was niet echt een toneelstukje. Iemand uit het publiek vroeg erom. Hoogstwaarschijnlijk omdat die al wist dat dat nummer eerder live gespeeld was. Oliver's Army was wel spontaan & nieuw.
Wat me ook nog bijstaat van het optreden: de huilende mensen die de zaal niet inmochten want vol.
Post a Comment