Ik was afgelopen donderdag in de hel. Er waren meerdere mensen in diezelfde hel, maar velen zouden het niet omschrijven als Lucifer’s thuisoord. Want terwijl Shantel aan het spelen was, sprong de menigte met opengesperde ogen door Tivoli en gutste het bier over de vloer. Wie Shantel niet kent: deze kleine man beleeft successen met Balkan Beat, de stroming die ook in Nederland grote zalen doet uitverkopen. Nou komt Shantel niet uit een willekeurig Oost-Europees land maar uit Duitsland. Hij omschreef de stroming Balkan Beat tegen Vlaamse krant Het Nieuwsblad als “een huwelijk van anarchie en romantiek.” Wat hij er in Tivoli van maakte met zijn Bucovina Club Orkestar was niets van dat, maar wel een lompe door de basdrum gedreven carnavalshow. Een uur en drie kwartier lang deed de act zijn best om de menigte murw te beuken met simpel muzikaal gehos. En hoe meer alcohol vloeide, hoe meer mensen zich lieten meeslepen, tot de achterste rijen aan toe. De mate waarin het publiek zich als kritiekloos vee opstelde, bleek vooral op het moment dat Shantel de hit Disko Partizane voor de tweede keer in hetzelfde optreden speelde, en de mensen nóg wilder reageerden. Terwijl je hit opnieuw spelen buiten de TV Oranje-scene een doodzonde is. Ik wil Shantel nooit maar dan ook nooit meer zien.
Zonde zo’n avond. Vooral omdat het concertpubliek in Nederland steeds leuker wordt. En jonger. Door sites als MySpace worden bands steeds sneller ontdekt, soms ver voordat de debuutplaat is verschenen. Er hoeft geen journalist of marketingcampagne aan te pas te komen om deze kids naar de concertzalen te trekken. Pas geleden speelde het collectief Los Campesinos! in de Paradiso bovenzaal haar Belle & Sebastian on speed-achtige muziek. De voorste rijen bestond uit dansende en genietende bezoekers voor wie de twintigste verjaardag nog niet in zicht was. In de toegift bestormden ze het podium om daar verder te dansen. Dat gebeurt de laatste tijd vaker. Een vriendin vertelde me gisteren dat deze podium-invasie was afgesproken, de actie werd openbaar voorbereid op muzieksite Last.FM. Gisteravond ging bij het sterke optreden van Australische tienerband Oparator Please het bescheiden aantal van drie bezoekers de bühne op. Die werden daarvoor bedankt met drie kussen door de violiste van de band.
Die publieksreactie inclusief podiumbestorming is eigenlijk heel Engels, daar is het publiek allesbehalve statisch. De kans is groot dat het Nederlandse jonge concertpubliek hiervan beelden heeft gezien op YouTube en dat heeft gekopieerd. Vorig jaar zette de Engelse band Pigeon Detectives met haar pubrock de Utrechtse Ekko op de kop en ook daar stond aan het einde van de show een hoop publiek naast de bandleden te dansen. Dat overkwam de band daarvoor al constant in haar thuisland. Tik ‘Pigeon Detectives Stage Invasion’ in in het zoekveld van YouTube en de voorbeelden staan keurig in de rij. Ook het meezingen kan door deze filmpjessite worden beïnvloed. De eerste keer dat ik de Arctic Monkeys interviewde, zeiden ze dat de Engelse fans zo fanatiek waren, dat ze zelfs de gitaarloopjes meezongen. Bij de eerste concerten van de apen in Nederland, deed het Nederlandse publiek dat niet, maar bij het laatste concert in Tivoli kwamen inderdaad ook de klanken van de gitaarloopjes uit vele kelen. De bands krijgen dus steeds vaker een Engels onthaal in ons kikkerlandje en dat komt de sfeer alleen maar ten goede. Omdat niet alleen deze bands alles geven – kwalitatief en energiek – maar de concertgangers ook. De muziekindustrie beleeft dan wel zware tijden, het livecircuit leeft als nooit tevoren
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
5 comments:
Dus op 'B&S on speed' mag er wél gehost worden? Is dat dan 'kritisch' hossen ofzo, dat je eerst even baardplukkend de bonafide podiumbestormfähige hosbaarheidsfactor vast behoort te stellen? Je zegt nota bene zelf dat het voorafgesproken werk is, hoe 'kritisch' is dat dan? Ik was er niet bij en ken Shatel ook helemaal niet, maar dit ruikt een beetje naar snobisme. Sinds wanneer is een mening vormen i.p.v een goede tijd hebben het uitgangspunt geworden bij concertbezoek, heb ik wat gemist?
Los Campesinos is absoluut een originele band, goede liedjes, erg gedreven. Fijn dat die een goede reactie krijgen. Ik ben het wel met je eens dat zo'n podiumbestorming een spontaan iets moet zijn. De show van Shantel was plat, een lelijk soort carnaval. Noem het gerust snobistisch als je er gelukkig van wordt, maar ik vind het zonde dat zoiets wordt 'beloond'.
Je trekt de conclusie 'sinds wanneer is een mening vormen i.p.v een goede tijd hebben het uitgangspunt geworden bij concertbezoek' maar dat is absoluut niet wat ik zeg, dat staat er ook niet.
Eerlijk gezegd ken ik ook Los Campesinos! alleen maar van naam en het zal best oneindig veel beter zijn geweest dan Shantel, maar volgens mij gaat je stukje toch echt vooral over het livecircuit en meer bijzonder het 'bezopen kritiekloos carnavalvee gehos vs. leuke jonge dansende genietende anglofiele lastfm-ers die alles geven'-aspect, niet? En het lijkt me hooguit 'zonde' van jouw avond, verder zou ik me vooral niet te sappel maken om 's andermans al dan niet kritiekloze plezier (ik snap dat nooit, zal wel een journalisten-ding zijn). Wat betreft het twee keer spelen van hetzelfde nummer, waarom niet? Kan me voorstellen dat dat niet alleen bij de Nederlandse maar ook bij 'Balkanvolksmuziek' vrij normaal is; zie je dat niet iets teveel vanuit een beperkt indierock-standpunt? Maar hey, de leukste snobs zijn zij die het volmondig toegeven ;)
Ongetwijfeld een journalistending, die kritische houding. Het fijn vinden dat mensen niet zomaal alles klakkeloos slikken. Het komt in mijn geval uit precies hetzelfde enthousiasme en muziekliefde voort als wanneer ik iets goed vind. Zoals ik heel graag wil dat mensen de nieuwe R.E.M. en Elbow horen, maar net zo hard hoop dat men lelijkheid als Kane en Nickelback links laten liggen. Of gemakzucht als Jack Johnson. Dat vind ik een soort anti-muziek. En het twee keer dezelfde hit spelen vind ik goedkoop effectbejag, wat je vooral doet bij gebrek aan beter songmateriaal. Het enige positieve aan zo'n Shantel-concert is dat een goed optreden dat je erna bezoekt (in dit geval Operator Please) werkelijk een verademing is.
Ik vraag me af wat er dan zo leuk is aan publiek op het podium? Dat voegt voor mij weinig toe aan de feestvreugde. Dat het publiek zich bij Shantel zo liet meeslepen op gehos van Balkan Beats kan ik mij wel voorstellen. Zelf was ik er niet bij, maar ik zag vorig jaar op het North Sea Jazz het Roemeense collectief Fanfare Ciocarlia (zonder beatbox, maar met alleen koper) een feestje bouwen, daar kon je niets anders doen dan meedeinen op de hypnotizerende mix van klanken. Een biertje of wat in de kraag helpt dan misschien wel mee om het gehos te stimuleren, maar ach wat is daar mis mee?
Post a Comment