
In de geoliede fabriek de Brusselse UGC heet, zijn de voorstellingen van Juno zo strak op elkaar afgesteld, dat de volgende groep al ín de bioscoop staat het wachten terwijl de aftiteling net is begonnen. Als de film meteen weer begint, dacht ik, kunnen we net zo goed blijven zitten om hem nog een keer te kijken. Want Juno is precies de hartverwarmende, uiterst slimme film die ik hoopte te zien. De Little Miss Sunshine-referentie die overal opduikt klopt in zoverre dat het beide ontwapent, het sterke humor met een beetje drama verwikkelt en je de bioscoop doet verlaten met een alomvattende liefde voor, laten we zeggen, de hele wereld.
Hoofdrolspeelster – en hopelijk deze week Oscar-winnares, die – Ellen Page is de niet-doorsnee puber Juno die zwanger is geworden van de iele hardloper Wheeler die verlegenheid tot een kunst heeft verheven. Juno slaat in een hoog tempo (niet het té hoge Gilmoure Girls-geratel) een serie clevere one-liners uit als 'Dad, I'm dealing with things way above my maturity level' die niet eens zoveel indruk op haarzelf lijken te maken. Gezegend met een paar afwijkingen en een gezonde brutaliteit laat ze zich niet raken door volwassenen (wat ze ook al niet deed in haar Lolita-rol in Hard Candy) die haar in haar zwangerschap begeleiden. Het is onmogelijk om genoeg te krijgen van dit onderhoudende personage, maar ook haar vader, stiefmoeder, schoolvrienden en eigenlijk iedereen tot en met de apotheekeigenaar zijn kleurrijke karakters. En elke dialoog is zo scherp, dat je na de film met elkaar die zinnen blijft reproduceren. Als dan ook nog eens twee keer Belle & Sebastian opduikt halverwege de film (de soundtrack heeft in Amerika op 1 gestaan) kan het al helemaal niet meer stuk. Wat een verschil ook met het tevens uitmuntende No Country For Old Men die we de avond ervoor hebben gezien. Opvallend genoeg was het toen ijskoud in de zaal, terwijl bij Juno de verwarming uitnodigde om in je T-shirt in de bioscoopstoel te zakken. In die laatste wereld wil je nog lang blijven hangen: waarschijnlijk gaat Juno ook na de tiende kijkbeurt niet vervelen.

7 comments:
Hard Candy, Norbert.
Verder ben ik het helemaal met je eens.
Verbeterd! Merci.
No Country For Old Men ook al gezien? Deze week ook nog naar There Will Be Blood, 't zijn goede tijden.
Uitgebreide discussies in Amerika over Juno. Voorstander: Roger Ebert die Juno op één in zijn jaarlijstje zet. Tegenstander: Jim de Rogatis, de bekende muziekcriticus van dezelfde krant als Ebert (Chicago Sun Times). Voornaamste kritiek van De Rogatis (naast het abortusvraagstuk): de muziek. Een zestienjarige die van Iggy & the Stooges, Mott the Hoople en vooral Kimya Dawson houdt... Volgens hem is het vooral een dertigjarige scenarioschrijfster die hier tot ons spreekt.
Haarkloverijen wat mij betreft, al ben ik (ook Juno fan) het met hem eens m.b.t. Kimya Dawson: één van de allerirritantste artiesten van de laatste honderd jaar.
@Norbert: No Country for Old Men heb ik ook gezien.
Geweldig.
Lars & The Real Girl is overigens ook een aanrader.
Mooie rol van Ryan Gosling en een erg orgineel, hartverwarmend script.
Past ook in het rijtje Juno, Little Miss Sunshine en Garden State.
Wat een onzin van De Rogatis, ik luisterde als zestienjarige vrolijk Nofx, Daryll-Ann, Crass en Tindersticks door elkaar. Dat is toch best te doen voor een, eh, rebellerende puber.
Moldy Peaches heb ik nooit wat aan gevonden, maar dit nummer is toch wel erg leuk. Is haar solowerk echt erg? Nog nooit gehoord zelfs volgens mij.
Lars & The Real Girl -> Die poster hing veelvuldig in de Brusselse wc's opvallend genoeg. Zag er nogal droogkomisch uit. Aanrader dus! Die gaan we op 't verlanglijstje schrijven.
En nu ook maar hopen dat Tropa de Elite hier gewoon uitkomt.
Mee eens. Ik bedoel eigenlijk de Moldy Peaches, het solowerk van Dawson daar begin ik niet aan. Overigens werd Dawson bij de film betrokken op voorspraak van Ellen Page, maar ja die is met haar 21 dan ook ouououd. Leuk hoe ze in de film Sonic Youth dist (gebruiken jongelui dat nog tegenwoordig, 'dissen'?).
Hier het oorspronkelijke stuk van De Rogatis.
http://www.slate.com/id/2183937/
dit artikel is in het kader van de discussies in de vs ook geinig.
Post a Comment