"Vooraf zei iedereen dat het in Eindhoven wel net zo'n mislukking zou worden als in Utrecht, maar de opkomst hier is wel drie keer zo hoog. Daar mogen we hartstikke trots op zijn", aldus Rob van Gijzel, de grote winnaar van het ongeldige Eindhovense burgermeesterreferendum. Natuurlijk wil hij het als een overwinning uitleggen. Net als een politieke partij die na de verkiezingen van 10 naar 2 zetels is gezakt dit ‘signaal als een enorme uitdaging’ ziet. Het Eindhovense referendum een blamage. Dat het wederom een keuze tussen twee PvdA’ers betrof, zouden ze in de grootste slapstick nog niet durven gebruiken: sometimes truth is stranger than fiction. Van Gijzel wijst niet op het feit dat de drempel van 30% niet gehaald is, maar wijst op de veel hogere opkomst dan in Utrecht. Terwijl hij ook de conclusie had kunnen trekken dat in Utrecht meer slimme mensen wonen dan in Eindhoven, want voor zo’n schertsvertoning door de regen naar het stemhokje wandelen is niet al te pienter. Niet alleen is de keuze tussen de haast identieke Kameraad 1 en Kameraad 2 gênant, ook het hele referendum is en blijft een wanhopige en nu al achterhaalde poging om de burger bij de politiek te betrekken. Het feit dat de kiesdrempel deze keer weer niet is gehaald levert hopelijk een duidelijke levensles op: dit nooit meer. In Eindhoven niet, in Nederland niet.
Dat een burgermeesterverkiezing wél iets moois op kan leveren, wordt in The Wire seizoen 4 bewezen, m’n verslaving van de afgelopen week. Die strijd vindt plaats in Baltimore, waar The Wire zich afspeelt. Het gevecht ging tussen een nieuwe blanke kandidaat en een zittende donkere kandidaat en een overwegend zwarte stad. In seizoen 4 wordt vooral gefocust op de scholen in de criminele stad. Hoe deze constant rekening moeten houden met statistieken en slagingspercentages die van bovenaf worden opgelegd, wat belangrijker wordt dan het kwaliteit van het onderwijs. De serie slaagt er weer in om onvoorstelbaar veel verhaallijnen vloeiend op een rij te zetten en om het politieke spel (net zo goed in drugsbendes als in het politie-apparaat) op elk niveau in beeld te brengen. Waardoor vooral de hopeloosheid constant voelbaar is. Waardoor de mankementen van het systeem in zo’n probleemstad overduidelijk worden ontmaskerd. The Wire deel 4 heeft meer urgentie dan alle Nederlandse burgermeesterverkiezingen bij elkaar.
4 comments:
En het was tranen met tuiten huilen geblazen om Michael die ondanks alle goede bedoelingen van iedereen toch buiten het systeem valt en nu op de corner gaat belanden. In dertien afleveringen zag ik m van lieve jongen tot bad ass gaan. Shiiiiiiiiiiiit zou Bunk zeggen.
Ik begrijp dat jij netjes wacht op de DVD box? Zoveel geduld heb ik niet. Ook al koop ik iedere box en koester ik die, ik kijk ze ook alvast via de torrents. De urgentie die jij omschrijft, is nog volledig intact in aan het begin van seizoen. Maar wees nu alvast gewaarschuwd voor de openingsscene van het seizoen. Er is een kopieer apparaat bij betrokken. You will know when you see it! ;-)
Dat met Michael hadden ze inderdaad heeeel subtiel gedaan. Hij veranderde echt heel geloofwaardig, met als begin natuurlijk zijn wens om de vader des huizes te laten verdwijnen. Ik had 't ook wel met die andere jochies te doen. Al voel je de misere uiteindelijk wel aankomen.
Yes.. ik wacht die DVD-boxen altijd af. Wat regelmatig best frustrerend is, want ik las bij jou dat seizoen 5 al van start is gegaan. En eigenlijk kan ik echt niet wachten, want dit is te goed. Het niveau blijft dus even hoog?
Ik heb pas twee van de drie beschikbare afleveringen gezien, maar ja: het niveau is even hoog. Gelukkig maar! ;-)
Vanaf seizoen vijf kijken we ook binnen bij de Baltimore krant, wat even wennen is omdat geen van de ons tot nu toe bekende personen daar (aanvankelijk) in betrokken is. Maar gelukkig is ook bij de krant hun (onuitgesproken) verhaallijn snel duidelijk, dus ik ben tevreden.
Omar mag van mij trouwens een spin-off serie krijgen. Die scene onder dat balkon nadat hij in zijn badjas naar de supermarkt was geweest... briljant toch?!
Een krant, wat een goed idee. Ja, dat moet wel passen.
Omar schijnt in Amerika een cultheld te zijn. Ik hoorde dat hij ook een single heeft uitgebracht, een bewerkte versie van dat liedje dat hij in 't begin altijd floot op straat. Echt grappig.
Post a Comment